#MahaPeriyava It is a must read for all Periyava devotees.
Once Maha Periyava undertook his divya darshana yatra with His entourage to Sri Saila kshetra which is known as the 'Dakshina Kailash'. When they reached Kurnool, Acharyal was given a grand reception at the borders of the

city. Sri Maha Periyava was accommodated in a bhajan mandapa where He gave a discourse on Sanatana Dharma in Telugu to the large gathering of devotees. At the end of the lecture, He gave the devotees His blessings and prasadam and continued on His yatra. After they passed a
distance of seven or eight miles, a fertile Zamin village was sighted. All the people in the village with their family and children came to the boundary of the village and welcomed Maha Periyava with purna kumbham. Thereafter, the Zamindar of the village prayed to Sri Maha
Periyava with humility: "Our village should become holy, sanctified by the holy feet of Maha Swamigal. You should stay here for a few days. There is a large choultry here with facilities for your stay and puja punaskarya. A clean puskarani is also nearby." The entire village
prostrated to Maha Periyava and prayed. Acharyal was moved by their Atmarta bhakti. He gave them His anugraha and announced to their immense happiness that He would stay with them for twenty one days. The village wore a festive look on the next morning. Arrangements for the
ChandraMouleeswara puja were done, Acharyal having left for His bath in the nearby pond. The aged SriMatham karyasta asked the youth who were doing the arrangements with anxiety, "You people have arranged for a large samruti of flowers, but then there are no vilva patra (bael
leaves) among them! How can Maha Periyava do the Sahasra namarchana without them?" The youth stood, wringing their hands. The karyasta said, "Go tell the village people about the requirement of three-leaved vilva clusters for Sri Maha Periyava's ChandraMouleeswara puja and ask
them to bring large numbers of them in bamboo baskets. Get someone who understands Telugu and talk to them. If that does not convey it properly show them the nirmalya leaves we have the remains of the earlier pujas done by Maha Periyava, and ask them to bring the leaf clusters!”
The boys did as they were told but the people told them that they had never seen a tree that has clusters of three leaves on a single stalk. The village Vedic pundits also confirmed that there were no vilva trees in their village. Sri Maha Periyava arrived, finishing His bath.
The puja articles were ready in the centre of the hall. The first question Maha Periyava asked on having a glance at them was, "Endappa! Have you arranged for the vilvam for archana?"
The karyasta said in a soft voice, "The village people and the Vedic pundits here say that there
are no vilva trees in this place."
It was 10:30 in the morning. Periyava walked hurriedly towards the backyard of the choultry. He entered the cattle shed of the cows. He climbed and sat on a rock of black stone found there, and lapsed into meditation. The SriMatham notables were
worried that the bhiksha vandanam for ChandraMouleeswara and Periyava might stop for want of vilva leaves. Tears started welling up in the eyes of the karyasta. The news reached the Zamindar who sent people to search for the vilva trees in their place, but was disappointed. The
time was 11:30 at noon. People had gathered around the cattle shed, waiting silently with anxiety. The sight of Maha Swamigal in meditation on the rock reminded them of saakshat Sri Parameshwara sitting in the Kailash mountain. Suddenly they saw a SriMatham devotee coming from
the entrance, carrying on his head a large basket. His face was full of happiness. He kept the basket down in the hall and what a wonder, the basket was full of vilva leaves! Everyone was happy at the sight and Maha Periyava whose meditation was disturbed descended from the rock.
His first question to the karyasta was "The vilvam for the ChandraMouleeswara puja has arrived now (right)? Besh, let us get inside." Maha Periyava took a few leaves in His hand from the basket. They sparkled with the lushness of green. Acharyal asked His karyasta, "Who plucked
these leaves with such care that not a single cluster of them is defective? People said that there were no vilva trees in this region. Did you ask where these leaves were plucked?"
The karyasta looked at the man who brought the vilva basket. That youth said, "Periyava, I casually
went to the entrance and noticed that this basket was kept on the eastern side under the pandakkai. When I checked, it was full of vilva leaves, Periyava."
"That is alright, but did you ask who brought it and placed there?"
"I asked Periyava, but nobody among those assembled
there had any idea.”
"Then who could have placed it there?" asked Acharyal laughingly. No one had anything to reply. As He moved towards the puja spot, Acharyal smilingly turned and said, "Perhaps our ChandraMouleeswara Himself has brought the leaves?" Maha Periyava started the
puja. His archana to Sri ChandraMouleeswara with the lush green vilva leaves made everyone rapturous. The prasadam was distributed after the puja. In the evening, Acharyal held an upanyasa on Srimad Ramayanam in Telugu. The entire village listened to it with happiness. On the
morning of the next day, a bhajan troupe of that village sang and danced with ecstasy at the entrance of the choultry. The entire village wore the look of an occasion of wedding. Acharyal went to the pond with some of the people of the Matham. Like the previous day, there was a
basketful of vilva leaves kept in the usual spot! The youth carried the basket happily and reported to the SriKaryam (manager), "I found this basket at the same spot today also, don't know who kept it there and when was it placed." SriKaryam was surprised and confused as to who
was bringing the vilva leaves with such secrecy. Acharyal returned. When He noticed the vilva leaves kept ready for puja in the hall, He turned His face meaningfully at SriKaryam. The man prostrated to Acharyal and said, "Yes, Periyava. Another vilva basket at the same place
today also. Nobody knows who kept it there."Maha Periyava completed the puja. When He finished His bhiksha and was sitting in solitude, He called SriKaryam and told him, "You should get up early tomorrow morning and do one thing. Take someone with you, and check without anyone
seeing you. Find out who is leaving the vilva basket. And bring that person to me. You need not ask that person anything. You understand?" Periyava smiled. SriKaryam gave an affirmative nod, prostrated to the sage and moved away. Next morning, SriKaryam and his two assistants
stood hiding behind the large banyan tree at the entrance and were keenly looking at the pandal. At 8:30, a boy emerged from the mango groves on the eastern side. He had a large, dry basket on his head. He sported a tuft of hair and wore a dirty dhoti tucked under this thighs as
moola kaccha. He looked here and there, went near the pandal staff, and kept his basket down and started turning back. SriKaryam ran and stood before him. The boy's hands and legs started shivering as he looked at the man before him. He immediately prostrated to the man who asked
him, "Is it you who kept this vilva basket here for the last two days?"
The boy nodded yes to this question. SriKaryam told the boy, "Alright. Go and have a bath, tie your tuft properly, wear what you usually wear on your forehead and come here in the afternoon. I shall take to
the Periya Saami. You can get his blessing. You come looking bright, without this dirty dhoti, understand?" The boy nodded yes and ran away. It was 3:00 in the afternoon. As ordered, the boy came. SriKaryam pointed him who was standing hesitatingly in the corner of the courtyard
wall, to Periyava and said something. Maha Periyava called the boy near him. The boy came near him, prostrated and stood with folded hands. Achayal had a laugh, looking at the boy's appearance, who looked bright with vibhuti streaks on his forehead and all over the body, wearing
a white dhoti as moola kaccha, and a tuft of neatly tied hair. Periyava asked him to sit down in the courtyard, but he did not sit. "What is your name?" Periyava asked him in Telugu.
"Purandara Kesavalu (nga)." The boy spoke his name slowly and clearly. Periyava raised his brows
as he asked him, "You talk in Tamil!"
"My story, you should listen to it, Saami” His eyes were full of tears.
"Besha. Tell me, tell me” Periyava urged him. Purandara Kesavalu started talking. "My native place is Usilampatti (nga), near Madurai. Within two years of my birth, my
mother passed away in an illness. From that time, only my father raised me. When I was six years old, he came to this region with me to earn a living. He got the job of tending the cattle in the Zamin of this village. I did not read or go to school. But I have learned a lot from
my father. My father was very fond of music. He would sing the songs of Purandaradasaru and Tiruvaiyaru Thiyagarasa Saami very well. He has also taught me to sing and I too can sing those songs. Because of his liking for music he named me Purandara Kesavalu. He is no more now.
Two years since he attained his moksham (liberation). I am tending the Zamin cattle now. They feed me in the Zamin and pay me. I am now 12 years old, Saami."
Periyava was moved at his words and asked him with surprise. "Alright. Since there is no vilva tree in the surroundings
where did you get this much of vilva?"
Purandara Kesavalu replied humbly. "There is a large growth of grass and shrubs on the foothills at three miles from here, Saami. From the days of my father, we used to go there and let the cattle browse. There are three large vilva trees
there! My father would bring me the leaves of those trees and tell me, 'Elay Purandara, this leaf is called vilvam. It is ambuttu (such a) vishesham-daa (speciality), to perform puja to Sivaperuman with this leaf! Have a look.' That was in my mind Saami. When I saw the people of
this Matham show a sample of this leaf on the day before yesterday and ask for a lots of them, I understood immediately, ran to the place and brought them in a basket. Since I feared that if you came to know that the leaves were brought by a cowherd boy, you might not accept them
for puja, I kept the basket here without anyone knowing it. This is the satyam Saami!" Moved further at the words, Acharyal kept silent for some time. Then he said with affection, "Purandara Kesavalu, what do you want? Tell me what your wish is. I shall ask it to be fulfilled
from the Matham."
At the Sage's words, Purandara Kesavalu exclaimed, "Siva, Siva!” patted his cheeks and said, "Saami, my father used to tell me, 'Purandara, we should not desire for anything in this world. But we should wish for only one thing.' I have two wishes now. If you
permit me, I shall speak one of my wishes now. The other one I shall ask you on the day you leave this place, Saami." The boy's eyes filled as he prostrated and rose. Periyava went melting. He urged the boy, "Come on, tell me what your wish is." The boy said hesitatingly, "It is
nothing else, Saami. My father has taught me a number of songs of Purandaradasa Saami and Thiyagarasa Saami. I should sing them before you Saami, till you stay here! You should listen to them and grace me!" Acharyal was immensely happy at the boy's wish.
"Purandara Kesavalu,
definitely, you sing here. I shall listen to your songs. I shall ask everyone to listen to them. You come every day in the afternoon at three o' clock. Sit down and sing before me. Let ChandraMouleeswara Swami's grace be with you." Periyava blessed him. Purandara Kesavalu went
happy. Acharyal persisted. "This is alright Purandara Kesavalu. Say what your other wish is, let's hear it."
"When you leave this place, I shall pray to you with that wish, Saami", he replied with respect. Swamigal asked SriKaryam to give him prasadam and a lovely tulasi garland.
Purandara Kesavalu was very happy to wear it. He prostrated to the Sage and took leave. From the afternoon of the next day he started to come and sit down on the courtyard floor and sing the keertanas of Sri Purandaradasa and Sri Thiyagaraja known to him. Maha Periyava listened
to his singing, sitting in the hall. His voice was sweet. Periyava corrected the pronunciation mistakes the boy made in singing.
It was the twenty first day of their stay. After completing Sri ChandraMouleeswara puja and taking His bhiksha, Maha Periyava started from that village
Coming out of the choultry, He gave a lecture of blessing to the people who had gathered to bid Him farewell. Everyone was in tears listening to his parting words. Then He moved away with His entourage, but Acharyal suddenly remembered something and looked back at the choultry.
Purandara Kesavalu was standing sobbing under the pandal there, his hands around a staff. Maha Periyava asked the boy to be brought to him. He came running, prostrated on the ground and got up. The Parabrahmam looked at him with affection, smiled and said, "Purandara Kesavalu!
For the bhakti, shraddha, jnana you have, you should rest in prosperity. You spoke about your other wish on that day! What is that, my boy?"
Purandara Kesavalu said, "When I was tending the cows with my father, he used to tell me, Saami 'What should we pray to God, you know? We
should pray, 'God, I don't want maru piravi (another birth); I should go to moksham (liberation); you should give me your grace (for that). For that we should live with satya and dharma. If you meet any Mahan in any of the times, you pray to them to get you moksham.' You should
get me that moksham, Saami."
That Parabrahmam was surprised to listen to such words from the mouth of a twelve year old boy. Then He said with a laugh as He blessed him, "Don't worry. At the apt time, Bhagavan will you give you the blessing for the attainment of that moksha."
Acharyal called the Zamindar of the village and told him, "Inform SriMatham immediately about anything that concerns this Purandara Kesavalu", and left the village. Everyone came up to the boundary of the village to bid farewell to Sri Maha Periyava. It was a day several years
later, and the time was around two in the afternoon. Acharyal, who was conversing with devotees in Sri Kanchi Matham, suddenly rose and came out of the Matham and started walking briskly. People followed Him. He halted at the Kamakshi Amman Pushkarani and took bath. Then He
started chanting something with closed eyes, standing in the waters of the pond. An hour later, He did another bath and japam. In this way, He repeated the sequence for seven or eight times, until it was six in the evening. Before He climbed the steps of the bathing ghat and sat
on a step, a person from the Matham came running and stood before Him. Acharyal looked at him inquisitively. He said, "A telegram from Kurnool. Says that Purandara Kesavalu is seriously ill. Don't know who this person is, Periyava."
Periyava told the people around him, "That
Purandara Kesavalu is no more now! He had his kalagati just a little while before. When I stayed in their village he asked me on the last day to get him moksha. I told him that he would get it by the grace of ChandraMouleeswara Swami. Suddenly he took ill with some terminal fever
and was suffering now, anxious about his moksha. In the order of things, he should take another six births to attain moksha. I did the japam and prayed for him that somehow he (would skip the remaining births and would attain moksha. Purandara Kesavalu is a good Atma!" With these
words, Acharyal started walking briskly back towards SriMatham. The people of the Matham stood transfixed with amazement on the steps of the pond!
Author: Sri Ramani Anna (in Tamil)
Source: Sakthi Vikatan issue dated Feb 17, 2007
Compiled by Jagadguru Sri Maha Periyava - Fb

More from அன்பெழில்

#ஶ்ரீசக்ரம் ஸ்ரீ சக்கரம் என்பது ஆதிபராசக்தியின் சூட்சும ரூபமாகும். ஸ்ரீ சக்கரத்தின் நடுவில் உள்ள பிந்துவில் அவள் சூட்ஷம வடிவில், ஸ்தூல ரூபமாக அமர்ந்திருக்க, அவளை காரண வடிவத்தினால் அதாவது மந்திர ஒலியினால் பூஜிக்க வேண்டும். பொதுவாக ஸ்ரீ சக்கரம் என்பது  பரமேஸ்வரனும், பார்வதி

தேவியும் இணைந்து அமர்ந்து உள்ள இடமாகும்.  நவசக்கரம் என்ற அழைக்கப்படுவதும் ஸ்ரீசக்கரமே. இதில் 64 கோடி தேவதைகள் வசிக்கிறார்கள். ஸ்ரீசக்கரம் வெறும் கோடுகளால் ஆனவை என்று எண்ணி விடக் கூடாது. உயர் அட்சரக் கணிதம், சேஷாத்திரக் கணிதம், விஞ்ஞான அறிவு பூர்வமாக பெற்றவர்கள், மற்றும் இந்தத்

துறைகளில் ஆழ்ந்த அனுபவம் உள்ளவர்களால் தான் இந்த ஸ்ரீ சக்கரத்தை வரைய முடியும். ஸ்ரீசக்கரம் என்பது வரைபடம். #மகாமேரு என்பது அதன் உருவம். ஸ்ரீசக்ரத்தை உயரமாகவும், பெரிய வடிவமாகவும் (3D) செய்தால் அது ஸ்ரீமகாமேரு என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகிறது. மேரு மலையின் மீது இருந்த ஸ்ரீ புஷ்பதந்தர்

எனும் மாபெரும் சித்த கணமே இந்த சக்கர வழிபாட்டை வரை கலையாக எழுதி வைத்தார் எனவும், விநாயகப் பெருமான் அதற்கு வடிவம் கொடுத்தார் என்றும், அதையே ஆதிசங்கரரின் குருவான #கௌடபாதர் (பதஞ்சலி முனிவரின் சீடர்) மனதில் கிரஹித்து ஸ்ரீ ஆதிசங்கரருக்கு அதை உபதேசித் தருளினார் என்று  புராணச் செய்தி

குறிப்பிடுகிறது. ஸ்ரீ புஷ்பதந்தர் தெய்வீக கணங்களின் சக்தியை கொண்டவர், சிறந்த சிவ பக்தர். #ஶ்ரீஆதிசங்கரர் காஷ்மீரில் தங்கி இருந்தபோதுதான் தான் ஸ்ரீ சக்கரத்தை வடிவமைத்து சௌந்தர்யலஹரி ஸ்லோகத்தை இயற்றினார். ஒன்பது கட்டுகள் கொண்ட இந்த ஸ்ரீ சக்கரம் தான் அம்பாள் உறையும் இடம். சாதாரண
#ஜெய்ஶ்ரீராம் #Anandashram #ஆனந்தாஷ்ரம் ராம நாம கீர்த்தனை செய்வதற்கு மட்டுமே ஒர் ஆஸ்ரமம் இந்தியாவில் உள்ளது. பலருக்கும் இது தெரியாமல் இருக்க வாய்ப்புள்ளது. 1931 ஆம் ஆண்டு முதல் இன்று வரையிலும் இங்கே தினமும் 12 மணி நேரம் விடாமல் ராமநாம கீர்த்தனை நடைபெற்றுக் கொண்டே இருக்கிறது. காலை

6 மணி - மாலை 6 மணி வரை ராம நாம கீர்த்தனை நடைபெற்றுக் கொண்டே இருக்கிறது. முதல் 30 நிமிடங்கள் பெண்கள் மட்டும் கீர்த்தனை செய்கிறார்கள். அடுத்த 30 நிமிடங்கள் ஆண்கள் மட்டும். இந்த ராம நாம கீர்த்தனையில் நாமும் பங்கு பெறலாம். ஜாதி மத பேதமில்லை, பெரியோர் சிறியோர் குழந்தைகள் அனைவரும்

பங்கு பெறலாம். அப்படி பங்கு பெற நாம் செய்ய வேண்டியது முன்பதிவு மட்டுமே! அப்படி முன் பதிவு செய்தால், இந்த ஆஸ்ரமத்தில் தங்க அறை கிடைக்கும், உணவும் கிடைக்கும் இலவசமாக. ராம நாமத்தை ஜபிக்க வரும் பக்தர்களுக்காக ஆஸ்ரமமே செய்திருக்கும் அற்புதம ஏற்பாடு இது. தனியாக செல்லலாம், தம்பதியாக

செல்லலாம், நண்பர்களாகச் செல்லலாம். இந்த ஆஸ்ரமத்தில் அதிகபட்சமாக மூன்று நாட்கள் தங்கலாம். 1931 முதல் தொடர்ந்து ராம நாம கீர்த்தனைகள் நடைபெற்று வருவதால், இந்த ஆஸ்ரமம் முழுவதும் கோடிக்கணக்கான எண்ணிக்கையில், லட்சக்கணக்கான மனிதர்களின் ஜபம் காற்றில் பரவியிருப்பதை உணர முடிகிறது. இங்கே

மூன்று நாட்கள் தங்கியிருப்பதன் மூலமாக நம் நீண்ட நாள் மன உளைச்சல் தானாகவே சரியாகிவிடும். சிலருக்கு நிலையான மன உறுதி கூட சீர்குலைந்து போயிருக்கும், அதுவும் சரியாகிவிடும். ஆழ்ந்த மன நிம்மதி பெற விரும்புபவர்கள் இங்கே ஒருமுறை வந்தால் போதும்.
சிலருக்கு ஒரே நாளில் மன அமைதியைப் பெற
இல்லற தர்மத்திலே ஆண் குழந்தைகள் பிறக்க வேண்டும். ஒரு புத்திரன் பிறந்தால் அவன் தன்னுடைய தந்தைக்குச் செய்யும் கைங்கர்யங்களின் மூலம் தந்தைக்கு நல்ல கதியைத் தருகிறான். ஆண் குழந்தையை பெற்ற தந்தைக்கு புத் என்கிற நரகம் கிடைக்காமல் பிள்ளை செய்துவிடுகிறான். இது சாஸ்த்ரத்தில்

உள்ளது. அப்போ பொண்ணப் பெத்தவாளுக்கு?
"தசாநாம் பூர்வேஷாம் தசாநாம் பரேஷாம்
ஆத்ம நச்ச லோத் தாரண த்வாரா
நித்யநிரதிசய ஆனந்த ஸாஸ்வத விஷ்ணுலோக வாப்யர்தம்
கன்னிகா தானாக்ய மஹாதானம் கர்த்தும்
யோக்யதா ஸித்திம் அநுக்கிரஹாண"
கன்னிகா தானத்தின் போது செய்கின்ற ஸங்கல்ப மந்திரம்.


பூர்வேஷாம் என்றால் எனக்கு முன்னால் உள்ள பத்து தலைமுறைகள். தசாநாம் பரேஷாம் என்றால் எனக்குப் பின்னாலே வரக்கூடிய பத்து தலைமுறைகள்.
ஆத்ம நச்ச என்றால் என்னுடன் சேர்த்து 21 தலைமுறைகளான என்னுடைய குலம் உத்தாரணம் பெறுவற்கும் நிலைத்த விஷ்ணு லோகத்தை நான் அடைவதற்கும் இந்த மாபெறும் தானம்

ஆகிய கன்னிகாதானம் உதவி செய்கிறது. ஒரு நல்ல பெண்ணைப் பெற்றெடுத்து அவளைத் தன் குலத்துக்கு இல்லாமல் வேறு குலத்துக்கு திருமணம் செய்வித்து அந்த குலத்தினுடைய சந்ததியை வ்ருத்தி செய்வதற்கு உதவுகின்றார் என்றால் இந்த தானம் எவ்வளவு பெரிய தானம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். ஆண் குழந்தையை

பெற்ற தந்தைக்கு புத் என்கிற நரகம் கிடைக்காமல் பிள்ளை செய்து விடுகிறான். பெண்ணைப் பெற்ற தந்தைக்கு? தனக்கு முன்னால் உள்ள பத்து தலைமுறைகள், பின்னாலே வரக்கூடிய பத்து தலைமுறைகள்,
தன்னுடன் சேர்த்து 21 தலைமுறைகள், நிலைத்த விஷ்ணு லோகத்தை அடைவதற்கு
மாபெறும் தானமாகிய கன்னிகாதானம் உதவி
ஒரு பிரம்மச்சாரி திருமணதிற்கு பணம் வேண்டி ஊரில் பலரிடம் கேட்டு கிடைக்காததால் #சுவாமிதேசிகர் இடம் கேட்க, அவர் ஸ்ரீ மகாலட்சுமி தாயாரை வேண்டி அருளியது #ஸ்ரீஸ்துதி இது போல் #ஆதிசங்கரர் ஒரு ஏழை பெண்மணிக்கு #கனகதாராஸ்தோத்திரம் மூலம் அனுக்கிரகம் செய்துள்ளார். இருவருமே அந்தத் தங்கக்

காசுகளை கையாலும் தொடாமல் உதவி கேட்டு வந்தவருக்கும், மிக ஏழ்மை நிலையில் உஞ்சவிருத்திக்கு போட ஒரு நெல் மணி கூட இல்லாதவருக்கும் மனம் இரங்கி செல்வம் கிடைக்க அருளினார்கள். வந்தனா அனுக்கிரகம் இது. நமக்காக எழுதிய ஸ்துதிகள் இவை. அவர்களுக்கு இதன் தேவை கிடையாது. தமக்கென்று திரவியமே வைத்து்

கொள்ளாமல் யாசகம் எடுத்து ஜீவித்து வந்தவர் #வேதாந்ததேசிகர் பெரியவர்களாக யார் இருந்தாலும் அவர்களுக்கு விரோதிகள் இருப்பார்கள். அந்தப் பெரியவரை அவமானப்படுத்திப் பார்க்க வேண்டும் என்று சூழ்ச்சி செய்கிறவர்களும் இருப்பார்கள். ஸ்ரீவேதாந்த தேசிகருக்கும் இப்படிப்பட்ட விரோதிகள் இருந்தார்கள்

“ஸர்வதந்திர ஸ்வதந்திரர்” என்று போற்றப்படுபவர் தேசிகர், அதாவது வெளி உதவி எதுவும் இல்லாமலே தாமே எதையும் சாதிக்கக்கூடியவராக இருப்பவருக்கு இந்தப் பட்டம் அருளப்படும். அவருக்கு இது பொருந்தாது என உலகுக்குக் காட்டி அவரை அவமானப்படுத்து வேண்டும் என அவர் விரோதிகள் நினைத்து சூழ்ச்சி செய்தனர்

பரம ஏழையான ஓர் அந்தணன் பணம் இல்லாததால் திருமணமே ஆகாமல் சிரமப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான். தேசிகரின் விரோதிகள் அவனிடம் தேசிகரிடம் சென்று திருமணம் நடக்க பண உதவி கேட்க சொன்னார்கள். ‘ஸர்வதந்திர ஸ்வதந்திர’ என்பதால் இவனுக்காக அவர் பிறரிடம் யாசிக்க முடியாது. இவரால் பணம் கொடுக்க முடியாமல்

More from All

#ஆதித்தியஹ்ருதயம் ஸ்தோத்திரம்
இது சூரிய குலத்தில் உதித்த இராமபிரானுக்கு தமிழ் முனிவர் அகத்தியர் உபதேசித்ததாக வால்மீகி இராமாயணத்தில் வருகிறது. ஆதித்ய ஹ்ருதயத்தைத் தினமும் ஓதினால் பெரும் பயன் பெறலாம் என மகான்களும் ஞானிகளும் காலம் காலமாகக் கூறி வருகின்றனர். ராம-ராவண யுத்தத்தை

தேவர்களுடன் சேர்ந்து பார்க்க வந்திருந்த அகத்தியர், அப்போது போரினால் களைத்து, கவலையுடன் காணப்பட்ட ராமபிரானை அணுகி, மனிதர்களிலேயே சிறந்தவனான ராமா போரில் எந்த மந்திரத்தைப் பாராயணம் செய்தால் எல்லா பகைவர்களையும் வெல்ல முடியுமோ அந்த ரகசிய மந்திரத்தை, வேதத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளதை உனக்கு

நான் உபதேசிக்கிறேன், கேள் என்று கூறி உபதேசித்தார். முதல் இரு சுலோகங்கள் சூழ்நிலையை விவரிக்கின்றன. மூன்றாவது சுலோகம் அகத்தியர் இராமபிரானை விளித்துக் கூறுவதாக அமைந்திருக்கிறது. நான்காவது சுலோகம் முதல் முப்பதாம் சுலோகம் வரை ஆதித்ய ஹ்ருதயம் என்னும் நூல். முப்பத்தி ஒன்றாம் சுலோகம்

இந்தத் துதியால் மகிழ்ந்த சூரியன் இராமனை வாழ்த்துவதைக் கூறுவதாக அமைந்திருக்கிறது.
ஐந்தாவது ஸ்லோகம்:
ஸர்வ மங்கள் மாங்கல்யம் ஸர்வ பாப ப்ரநாசனம்
சிந்தா சோக ப்ரசமனம் ஆயுர் வர்த்தனம் உத்தமம்
பொருள்: இந்த அதித்ய ஹ்ருதயம் என்ற துதி மங்களங்களில் சிறந்தது, பாவங்களையும் கவலைகளையும்

குழப்பங்களையும் நீக்குவது, வாழ்நாளை நீட்டிப்பது, மிகவும் சிறந்தது. இதயத்தில் வசிக்கும் பகவானுடைய அனுக்ரகத்தை அளிப்பதாகும்.
முழு ஸ்லோக லிங்க் பொருளுடன் இங்கே உள்ளது
சூரியன் உலக இயக்கத்திற்கு மிக முக்கியமானவர். சூரிய சக்தியால்தான் ஜீவராசிகள், பயிர்கள்
These 10 threads will teach you more than reading 100 books

Five billionaires share their top lessons on startups, life and entrepreneurship (1/10)

10 competitive advantages that will trump talent (2/10)

Some harsh truths you probably don’t want to hear (3/10)

10 significant lies you’re told about the world (4/10)

You May Also Like

So the cryptocurrency industry has basically two products, one which is relatively benign and doesn't have product market fit, and one which is malignant and does. The industry has a weird superposition of understanding this fact and (strategically?) not understanding it.

The benign product is sovereign programmable money, which is historically a niche interest of folks with a relatively clustered set of beliefs about the state, the literary merit of Snow Crash, and the utility of gold to the modern economy.

This product has narrow appeal and, accordingly, is worth about as much as everything else on a 486 sitting in someone's basement is worth.

The other product is investment scams, which have approximately the best product market fit of anything produced by humans. In no age, in no country, in no city, at no level of sophistication do people consistently say "Actually I would prefer not to get money for nothing."

This product needs the exchanges like they need oxygen, because the value of it is directly tied to having payment rails to move real currency into the ecosystem and some jurisdictional and regulatory legerdemain to stay one step ahead of the banhammer.
A brief analysis and comparison of the CSS for Twitter's PWA vs Twitter's legacy desktop website. The difference is dramatic and I'll touch on some reasons why.

Legacy site *downloads* ~630 KB CSS per theme and writing direction.

6,769 rules
9,252 selectors
16.7k declarations
3,370 unique declarations
44 media queries
36 unique colors
50 unique background colors
46 unique font sizes
39 unique z-indices


PWA *incrementally generates* ~30 KB CSS that handles all themes and writing directions.

735 rules
740 selectors
757 declarations
730 unique declarations
0 media queries
11 unique colors
32 unique background colors
15 unique font sizes
7 unique z-indices


The legacy site's CSS is what happens when hundreds of people directly write CSS over many years. Specificity wars, redundancy, a house of cards that can't be fixed. The result is extremely inefficient and error-prone styling that punishes users and developers.

The PWA's CSS is generated on-demand by a JS framework that manages styles and outputs "atomic CSS". The framework can enforce strict constraints and perform optimisations, which is why the CSS is so much smaller and safer. Style conflicts and unbounded CSS growth are avoided.