குரங்குகள் மலையை தூக்கக் குளித்துத்தாம் புரண்டிட் டோடி
தரங்கநீ ரடைக்க லுற்ற சலமிலா அணிலம் போலேன்
மரங்கள்போல் வலிய நெஞ்சம் வஞ்சனேன் நெஞ்சு தன்னால்
அரங்கனார்க் காட்செய் யாதே அளியத்தே னயர்க்கின் றேனே.
(தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் - திருமாலை - மூன்றாந் திருமொழி)
Meaning:
ஸ்ரீராமாவதாரத்தில் பெருமாள் இலங்கைநகர் எழுந்தருள்வதற்காகக் கடலில் அணை கட்ட நேர்ந்தபோது,
வாநர வீரர்கள் மலைகளைக் கொணர்ந்து எறிந்து, கடலைத் தூர்ப்பதைக் கண்ட சில அணிற்பிள்ளைகள்,
"இவ்வாநரங்கள் தமது சக்திக்கு இயன்ற காரியத்தைச் செய்து பெருமாள் விஷயத்திலே தொண்டு செய்தால்,
நாமும் நமது சக்திக்கு ஏற்றவாறு இப்பெரிய காரியத்திலே சிறிது தொண்டு செய்வோம்" என்றெண்ணினவாம்.
உடனே, எல்லா அணிற்பிள்ளைகளும் கடலிலே முழுகுவது, உடனே அந்த ஈரவுடம்போடே, கரை மேல் மணலில் புரண்டு, உடலில் ஒட்டிக்கொண்ட மணல்களைக் கடலிலே கொண்டு உதறுவதாய் இப்படிப்பட்ட ஒரு காரியத்திலே,
ஸேதுபந்தன கைங்கரியத்திற்கு உதவி புரிந்ததாக ஒரு இதிஹாஸம் உண்டு;
அதனை அருளிச் செய்கிறார் ஆழ்வார் முன் இரண்டடிகளில்.
"அம்மாதிரி வாநரங்கள் போலவும், அணிற்பிள்ளைகள் போலவும், சரீர ச்ரமப்பட்டு ஒரு கைங்கரியமும் செய்யமுடியாமற் போயினும்,
நெஞ்சாலேயாவது எம்பெருமானை நினைத்து, அவ்வழியாலே பகவத் கைங்கர்யபரர்களில் ஒருவனாக நிற்கலாமே;