[Thread] Inspired by @sarahchurchwell to share my warnings from the past, not in an "I told you so" manner, but as a justification of the really important work that A LOT of historians have been doing in these dark times.

A journey down (bad) memory lane. . .

Some quick thoughts on Sam Gyimah's resignation after conversations with various Conservative MPs: 1) the chances of a second referendum are a lot higher than I thought:

2) At this point, if you are a young and ambitious Tory MP it is now so overwhelmingly in your interest to vote against the withdrawal agreement. V v hard to see how Julian Smith can cap rebellion at under 100:

3) Really just to reiterate 1) Gyimah is the kind of "No, never gonna rebel" vaguely pro-EU Tory you'd need to get on side to outweigh Labour Leavers and Real Concerners.

STORY OF PURANAS AND SUB PURANA (उप पुराण).

We have already gone through the series on importance & characteristics of all the eighteen Purans. We also know that originally there were hundred crore shlokas but were divided by Vyas in each Kalp and was compiled as eighteen Purans

for the common people to understand it properly and now their total is about four lakhs.

In Brahm Puran, Brahma preached this to Marichi. So this Puran of ten thousand shlokas is called Brahm Puran.

In Padma Puran, the base of the story is the appearance of Brahma on a lotus(Padm) from Vishnu' s navel.This has fifty five thousand shlokas.

Vishnu Puran is primarily based in Varah kalp. This book is on Vishnu and this book has twenty three thousand shlokas.

Vaayu Puran is written in Shwet Kalp and has twenty four thousand shlokas. Here Vayudev preaches about Dharma.

In Bhagwat Puran, which is written with the base of Gayatri mantra describes Dharma extensively. It has 18000 shlokas. It also mentions the story of Vritrasur.

In Narad Puran, which has twenty five thousand shlokas, is a sermon on Dharma by Narad based in Brihad Kalp.

Markandeya Puran has nine thousand shlokas and here it is through the birds that Dharma is described.

#தினம்_ஒரு_திருவாசகம்
தொல்லை இரும்பிறவிச் சூழும் தளை நீக்கி
அல்லல் அறுத்து ஆனந்தம் ஆக்கியதே – எல்லை
மருவா நெறியளிக்கும் வாதவூர் எங்கோன்
திருவாசகம் என்னும் தேன்

பொருள்:
1.எப்போது ஆரம்பித்தது என அறியப்படமுடியாத தொலை காலமாக (தொல்லை)

2. இருந்து வரும் (இரும்)

3.பிறவிப் பயணத்திலே ஆழ்த்துகின்ற (பிறவி சூழும்)

4.அறியாமையாகிய இடரை (தளை)

5.அகற்றி (நீக்கி),

6.அதன் விளைவால் சுகதுக்கமெனும் துயரங்கள் விலக (அல்லல் அறுத்து),

7.முழுநிறைவாய்த் தன்னுளே இறைவனை உணர்த்துவதே (ஆனந்த மாக்கியதே),

8.பிறந்து இறக்கும் காலவெளிகளில் (எல்லை)

9.பிணைக்காமல் (மருவா)

10.காக்கும் மெய்யறிவினைத் தருகின்ற (நெறியளிக்கும்),

11.என் தலைவனான மாணிக்க வாசகரின் (வாதவூரெங்கோன்)

12.திருவாசகம் எனும் தேன் (திருவா சகமென்னுந் தேன்)

முதல்வரி: பிறவி என்பது முன்வினை விதையால் முளைப்பதோர் பெருமரம். அந்த ‘முன்வினை’ எங்கு ஆரம்பித்தது எனச் சொல்ல இயலாது. ஆனால் ‘அறியாமை’ ஒன்றே ஆசைக்கும்,, அச்சத்துக்கும் காரணம் என்பதால், அவையே வினைகளை விளைவிப்பன என்பதால், தொடர்ந்து வரும் பிறவிகளுக்கு, ‘அறியாமையே’ காரணம்

அறியாமைக்கு ஆரம்பம் கிடையாது. நமக்கு ஒரு பொருளைப் பற்றிய அறிவு எப்போதிருந்து இல்லை? அதைச் சொல்ல முடியாது. அதனாலேதான் முதலடியில், ஆரம்பமில்லாத அஞ்ஞானத்தை பிறவிகளுக்குக் காரணமாகச் சொல்லியது. ஆனால் அறியாமை, அறிவின் எழுச்சியால், அப்போதே முடிந்து விடும்.